Hæ þið!
Vonandi eru þið farin að sakna mín, því ég sakna ykkar brjálað! Allavegana, þá er ég komin til borgarinnar frá Yucatán sem við famelían láum í leti á ströndinni, borðuðum góðan mat og þetta sem maður gerir í fríum..einnig smá píramídalabb og síðan létum við Salbjörg bát draga okkur í fallhlíf í háloftunum. Það var stuð...enda var gaman að sjá hvað Yucatán skaginn er gróður og aftur gróður..Ekkert smá fallegt, svo skemmir ekki að ströndin er hvít og sjórinn svona turkish blár...mmmm.

En annars hlakka ég svo til að koma heim, fjúka útí bíl á leifstöð og leggjast undir kranann heima hjá mér og þamba og þamba þangað til að það heyrist svona glúgg glúgg í maganum mínum!

En annars hef ég komist að því að það er glatað að búa sér til plan, sérstaklega þegar maður er ég! Þau falla yfirleitt um sjálft sig og ég enda bara alltaf á því að gera það sem mér sýnist! Ætlaði að ferðast milljón strax eftir að famelían fór en endaði bara á því að fara aftur til Méxicoborgar og fór að vinna hjá Salvador:) Vinnualkinn ég hahah, þekkið mig:) En síðan siðasta föstudag fór ég með Ray vini mínum, sem eg kynntist í Teotihuacan á alveg svalasta stað í méxico, mæli eindregið með honum..en allavegana þá er hann kennari í barnaskóla og hann bauð mér með í svona fieldtrip með krökkunum á stað sem heitir Cacaxla. Já maður þarf að vera ansi tungulipur til að bera öll þessi staðarheiti fram! Hrikalegt stud, tókum daginn snemma as in klukkan 4! má thad...og komum heim um svona átta. Gat drukkid svona einn bjór og thá var ég sofnud! Formid sem stelpan er í hahaha:)

En kannski ad vinda sèr í frèttir dagsins, ad èg mun koma heim à fimmtudagskvold en ekki sunnudag! Fullt af àstaedum fyrir thví en sú sem èg aetla ad gefa ykkur nùna er ad thad er miklu skemmtilegra ad koma rètt fyrir helgi heldur en à sunnudegi!

Ekki allir sammàla?

Hæ heim!

Sorry stelpur, en rosalega eru thid med seinan fattara! eda eg med langsottan humor:) Allavegana, tha er eg herna, voknud fyrir allar aldir, thvi eg er tremur timum a undan en hinir. En thad truflar mig ekki neitt, fer bara i langa sturtu, blogga sma og drekk thetta hazelnutbragdbaetta kaffi sem er til a heimilinu. En thad sem daga mina hefur drifid er verslunarleidangrar og dekur. Af thvi sem eg hef heimsott finnst mer Santa Monica algjort aedi, gotulistafolk uti eitt og natturulega faranlega fallegar budir. Eg held ad eg hafi eytt halftima sitjandi a bekk med vel a minnst trodfullan urbanpoka hlustandi a klikkad saetan gaur sem song eins og engill. En eg er natturulega billaus og ef eg vaeri med bil tha myndi eg held eg aldrei keyra hvort sem er, thvi eg myndi bara tynast. En thad labbar natturulega enginn i bandarikjunum og gerir engin rad fyrir labbandi mer. Sidustu tvo daga eru thau hjonin bunad vera ad vinna og thess vegna hef eg thurft ad redda mer sjalf ef eg vil fara eitthvad. Jaeja laerdi ad taka staeto i naesta moll, voda naudsynlegt. Gekk voda vel a leidinni thangad, en svo a leidinni heim tha for ad dimma og eg var ekki alveg med a notunum hvar eg atti ad fara ut thannig eg bad bilstjorann ad lata mig vita thegar min stoppustod vaeri naest. Jaeja karlanginn gerdi thad, en bara let mig vita thegar thetta var sidasta stoppustodin i thessu zone-i. En frabaert, hann var ad fara uta highway-id thannig eg thurfti eiginlega ad fara tharna ut, vitandi ekkert hvar eg var. Reyndar kannadist eg eitthvad vid mig, en thad var ekkert verid ad splaesa neinum ljosum eda kannski gangstett..en thad sem bjargadi mer var svona neon-skilti sem lysti vegin fyrir mer. High Rated, Very Romantic hotel-skilti meira ad segja. Sidan thar vid hlidina a var eitthvad truckdriver fyrirtaeki, en sa samt McDonaldskilti, thannig mer leid ekki eins og in the middle of nowhere..samt, thau eru allstadar. For ad hugsa til mexico, ef eg vaeri villt thar, myndi eg bara spurja naesta mann og hann myndi pottthett hjalpa mer, en tharna tha var an alls grins engin a ferd, leid eins og Palla sem var einn i heiminum med folki innilokadu i bilunum sinum. En a endanum reddadist thetta nu, fann payphone og eg var ekki thad langt fra. En thegar eg settist uppi hja Wondu, konu fraenda mins, sagdi hun ad thetta svaedi sem eg var ad dandalast a var algengt ad vaendiskonur voru ad stunda vinnu sina. Gat nu sked, madur fer ut a vitlausri stoppustod i sakleysi sinu og litur ut eins og vaendiskona thott madur se klaeddur i hettupeysu og gallabuxur!

En i dag er sidasti dagurinn minn herna og eg og Wanda aetlum ad reyna ad finna a mig sko:) Ekkert sma hresst ad versla med henni, stend bara inni klefanum og hun kemur med fotin, endalaus luxus! En annars er eg komin vel a veg med ad fylla toskuna mina thannig nu fer eg ad haetta,
Sjaumst i mexico mamma, pabbi og Salbjorg, hlakka meira en allt til!
..og kossar heim
Dussy

Póstkort...

...til Erlu (sorry erla sá engan frægann!)


...til Pabba


...til Guðbjargar


...til Salbjargar


...til mín!;)

California

Yeah, I made it all the way to California! haha, en eg held ad thad se ekki til meiri adstaedur heldur en Mexicoborg og Los Angeles:) Fraendi minn byr i suburb herna og thetta minnir oneitanlega a American Beauty, serstaklega thegar hann opnadi bilskurinn og lyftingagraejur blostu vid, tha bokstaflega hljomadi soundtrackid i hausnum minum! Svo var eg lika buin ad gleyma hvad dunkoddar eru rugl thaeginlegir! Va hvad eg svaf vel:) En i dag aetlum vid ad keyra nidra strond og aetla ad vera turisti, jeiiij! En vodalega hef eg litid ad segja, nema thad er ogedlsega leidinlegt ad ferdast ein, uppahaldsfolkid mitt i immigration office og tjekk inn folkid gefa mer serstaka athygli, verulega grunsamleg thessi ad vera islendingur lengst uti mexico ad fara til bandarikjanna og hvad er malid med nafnid hennar, i tvem mismunandi utgafum!?! En thetta er stud, alltaf ad utskyra somu hlutina. En nuna aetla eg ad fara uti hitann, skoda thetta pleis sem alltaf er verid ad skrifa um i sludurblodunum og ga hvort eg sjai einhvern fraegann!

ast og kossar heim til ykkar i thynnkunni(truntur),
Californiu-Dussy

All Good Things Come to an End

Fór til Toluca í gær í kveðjupartíið hennar Paquitu...mér finnast svona kveðjustundir ekkert sérstaklega skemmtilegar, en svona er þetta bara..það endist ekki allt að eilífu, búin að svekkja mig á því milljón í gær og í dag..þýðir samt ekkert að vera að svekkja sig á einhverju sem maður ræður ekkert við, svona er þetta bara. Er svona nett farin að kvíða fyrir mínu kveðjupartíi..ætlaði að beila, en það var ekki til í dæminu! En núna er hugurinn komin til Yucatan, þar sem það eru bara tvær vikur þangað til mamma, pabbi og Salbjörg koma og hitta mig þar. En í millitíðinni fer ég til LA, er ekkert að spá í það, haha! En það verður pottþétt gaman að fara úr mexicomenningunni yfir í auglýsingaskilti, fræga fólkið og fatakaup, en örugglega gaman að snúa síðan aftur í "normið" og ekki verra að vera með famelíunni...oh milljón gaman:)

En Erla þú trúir ekki hvað, ég er að fara að hitta Mexicóska vin þinn sem þú varst svo sniðug að segja honum frá mér! Ætlum að hittast í Tacos og bjór á eftir, vill svo heppilega til að hann býr bara rétt hjá mér! hahaha djöfull verður skrýtið að tala við mexicana á íslensku, en allt er hægt og heimurinn er svo sannarlega lítill!

Saknaðarkveðjur
Dúss

No te preocupes!

Sit hérna á internetkaffi rétt hjá nýja heimilinu mínu í mexicoborg. Núna bý ég med mommu Arturo í ansi stóru húsi og vitidi hvad? Fyrir utan ad thad eru svona fimm expressóvélar tharna og endalaus kaffilykt, thá er BAD! Sídan er risastór plotuverslun á horninu og einnig gaur sem selur milljón gott maís, metróstodin er rétthjá og viktin á heimilinu sínir 10 kíló minna en madur er í alvorunni!:) En annars byrjadi ég ad vinna á kaffihúsinu hans Salvadors í dag, hryllilega threytt í fótunum, var búin ad gleyma hvad thad er erfitt ad standa allan daginn. Einnig var ég búin ad gleyma theirri tilfinningu ad sjá oll bordin théttsetin af fólki drekkandi kaffid sem thú bjóst til. Líka ógedslega er gaman ad fá 10% í vasann sem madur selur! jiiii..er alveg ad fíla thessa tipshefd:) Svo líka graedi ég svona helmingi meira fyrir thaer sakir ad ég er graeneygd med ljóst hár, já ég er ordin ljóshaerd og ég veit ekkert afhverju! Einnig eru ógedslega fyndnar konur sem vinna í ávoxtunum vid hlidiná, onnur er sífellt bordandi og setur chilli á alltsaman, skiptir ekki máli hvort thad sé snakk eda appelsína, hin er einhent, sem er reyndar ekkert fyndid nema fyrir thaer sakir ad hún vinnur svona 100 sinnum meira heldur en thessi sem er sífellt upptekin vid ad borda. Hafdi engan tíma til thess ad hjálpa thessari einhentu sem var í óda onn ad brjóta saman einhverja pappakassa med svaka tilthrifum. Thannig ég og Aleli, kaerastan hans Salvadors skemmtum okkur yfir theim stollum í allan dag. Mun vinna á thessu kaffihúsi í thessari viku, morgun t.d aetlar pabbinn hans Salvadors ad reyna ad kenna mér ad brenna. Vúhú..sídan í naestu viku mun ég vinna á kaffihúsinu hans Arturos, eda med kaffibarthjónunum sem ég er búin ad vera ad thjálfa. Svo á laugardaginn 3.febrúar er ég flogin til LA. Svo thid vitid hvar mig er ad finna;) (Siss eda Erl)

En jaeja, um helgina var svona final campamento med ollum hinum sjálfbodalidunum, en fyrir flesta var thetta midcamp thví allir eru ad fara ad vera hér sex mánudi til vidbótar. Nema ég, Ian, Pakita og Suvi. Thannig okkar hópur var frekar sorglegur og innihélt workshop sem voru ekki jafn hressandi og hin. Innihélt tár og svekkelsi, soknudi med allskyns dramatískum umraeduefnum. Eins og thad ad undirbúa okkur fyrir heimkomu..bíddu, er ég ad fara ad koma heim, er thetta búid, strax? Tíminn er búin ad lída alveg ótrúlega hratt og ef ég á ad segja alveg eins og er, er ég ekki tilbúin til ad koma heim strax. Ég veit ad ég mun ekki koma heim fyrr en eftir einn og hálfan mánud, en hann lídur hratt. Thannig ég Suvi og Paka grétum í kór. Allir thessir mánudir eru búnir ad snúa um thad eitt ad vera í mexico, laera spaensku, tala spaensku, borda sterkan mat, dansa salsa, ferdast í endalausum rútuferdum á skemmtilega stadi, thurfa bara ad punga út 65 kalli fyrir máltíd, venjast thví ad hlusta á salsatónlist, kynnast nýju fólki, vinna med nýju fólki..aeji ég get talid upp endalaust, en thid skiljid hvert ég er ad fara. Ég hugsa líka samt oft um thad hvernig thad er ad labba útúr tollinum á keflavíkurflugvelli og labba í fadminn á einhverjum sem ég er búin ad sakna lengi, koma nidrí heitu holuna mína, fara í fotin mín sem ég hef ekki farid í lengi, sest í bláa sófann minn og setja einhverja velvalda plotu á fóninn og spjalla vid trunturnar mínar eda afann minn og ommu..eda Jóhonnu og Maddý, Svan bróa og Sibbu sem munu ad ollum líkindum uppfraeda mig um thá tónlist sem ég hef misst af sídustu mánudi...eda ad Salbjorg myndi spjalla vid mig um skólann sinn eda vinkonur sínar. Thetta tólf ára krútt er ordin haerri en ég, takk fyrir pent. Ekki ord um thad meir, en thegar hún sagdi mér thad, fannst ég vera ad missa af einhverju heima hjá mér. Thótt ég er alltaf ad heyra ad thad sé ekkert ad gerast á íslandi, gerist aldrei neitt, bara myrkur og kuldi, thá gerist nú eitthvad samt. Thessir litlu hlutir sem skipta manni kannski engu máli thegar their eru beint fyrir framan mann, thá skipta their máli thegar madur er ekki á stadnum.
En á hinn bógin langar mig ekki ad México sé búid, thví um leid og ég stíg uppí thessa flugvél thá er thetta búid. Ef ég á ad segja eins og er, thá er ég skíthraedd. Ég er ad fá somu tilfinningu og ég fékk snemma í sumar, skíthraedd vid thad ad breyta um adstaedur. Hvernig á mér eftir ad lída einni í flugvél í 13 tíma, ég á pottthétt eftir ad finna fyrir tilhlokkun ad koma heim en hins ég á líka eftir ad finna fyrir soknudi, kvída fyrir thví ad byrja nýtt líf á íslandi, fylla uppí thetta tómarúm sem mun myndast thegar ég vakna eftir fyrstu nóttina mína heima, vitandi ad thessi lífreynsla mun breytast í minningu, en virkar ekki lífid thannig, thegar ein dyr lokast opnast onnur? En ef thad gerist ekkert og ég festist í somu rútínunni eins og ádur og ad hversdagsleikinn verdi ógedslega tilbreytingalaus? Ég veit ad ég á fjolskyldu og vini heima sem munu skemmta mér, en thau lifa ekki lífinu fyrir mig.

Var semsagt ad átta mig á thessu ollu saman um helgina. Hafdi aldrei áttad mig á thví ad thetta aetti ad verda mér eitthvert áhyggjuefni. Satt best ad segja hélt ég ad ég myndi aldrei meika thessa sjo mánudi ein og koma heim med skottid á milli lappanna í fangid á mommu eftir mánud. En annad kom á daginn og ég kom sjálfri mér á óvart, get alveg gert fullt uppá eigin spýtur, er ekki eins kaerulaus eins og ég hélt en thví midur hefur sú hraedsla ad skipta um adstaedur ekki laeknast. Thannig ég aetla ad bidjast fyrirfram afsokunar ef ég verd ein taugahrúga thegar ég kem heim. En hryllilega verdur samt gaman ad koma heim og thid lofid ad kreista mig fast thegar ég laet sjá mig á klakanum.

En nú aelta ég ad haetta thessu dramatali og segja ykkur frá thví ad thad eru Kúbumyndir á flickr, komu fyrir longu en gleymdi ad búa til albúm.